Een foto die je uit handen geeft
Het verschil tussen een gewone headshot en een directieportret zit niet in de persoon maar in het gebruik. Een profielfoto beheer je zelf. Een directieportret gaat naar het jaarverslag, naar de pers, naar een congresprogramma en naar een journalist die er zelf een uitsnede van maakt.
Dat betekent dat je het beeld uit handen geeft aan mensen die je niet kent, voor een gebruik dat je niet vooraf kent. En daar moet de foto tegen kunnen.
Praktisch komt dat neer op één regel: maak het beeld ruimer dan je denkt nodig te hebben. Een redactie die een liggende versie nodig heeft, snijdt liever bij dan dat ze een strakke kop moeten uitrekken.
Wat er meestal nodig is
Meerdere varianten uit dezelfde sessie, want de toepassingen verschillen.
Een staand portret voor het jaarverslag, waar het meestal in een kolom staat. Een liggende versie met ruimte naast het hoofd, zodat er een quote of een kop naast kan. Een strakke kop voor kleine weergaven. En vaak nog een omgevingsportret: de bestuurder in het bedrijf, ergens waar te zien is waar het over gaat.
Daarnaast een bestand dat groot genoeg is voor drukwerk. Een foto die op de website prima oogt, kan in een gedrukt jaarverslag tekortschieten, en dat merk je pas als het te laat is.
Toon is een keuze, geen toeval
Bij dit type portret wordt vaker dan elders bewust gekozen hoe iemand overkomt, en dat is legitiem — mits het klopt met de persoon.
Harder, gerichter licht met diepere schaduw leest als beslist en afstandelijk. Zachter, breder licht leest als benaderbaar. Een lage camerapositie maakt iemand groter en formeler, ooghoogte maakt het gelijkwaardig.
Waar het misgaat is bij overdrijving. Een bestuurder van een klein familiebedrijf die wordt neergezet als een concernbaas, oogt onecht, en iedereen die het bedrijf kent ziet dat meteen. De foto moet passen bij de organisatie, niet bij een beeld van wat een directeur zou moeten zijn.
Houdbaarheid
Dit is het portret dat het langst meegaat, dus houd het sober. Een kleding- of interieurkeuze die dit seizoen modieus is, dateert de foto binnen twee jaar.
Een neutrale achtergrond, kleding zonder opvallend patroon en een houding die niet geposeerd aanvoelt, blijven het langst bruikbaar.
En spreek af wie het beeld beheert. Bij grotere organisaties belandt een directieportret op tientallen plekken; het loont om één versie als de officiële aan te wijzen, met de datum erbij.
